{mosimage}Yapilan bir çalismada çalisabilir durumdaki issiz olan normal populasyondaki kisilerin sayisi %19 iken issiz epileptiklerin ise %46 oldugu ve özellikle dirençli epilepsisi olan kisilerin %59'nun issiz oldugu tespit edilmistir. Bu sayilari oranlarsak epileptiklerde issizlik orani yaklasik üç kat daha fazladir. Issiz epileptiklerin, genelde kalifiye olmayan isçiler oldugu,egitimli olanlarinin da meslek okulu çikisli olduklari belirlenmistir. Isverenlerin kisinin epileptik oldugunu ögrendiklerinde genel tavirlarinin degistigi görülmüstür. Is bulma kosullarinin zor oldugu bir yerde epileptik olmakla sanslarini bastan kaybettikleri izlenmistir. Is ortaminda yaralanma orani, ise gitmeme, hastaliga bagli is kaybi ve is üretimi açisindan bakildiginda epileptik ile normal populasyon arasinda fark olmadigi tekrarlanan çalismalarda gösterilmistir. Fakat toplumun epilepsiye bakisi ve epilepsi hakkindaki bilgisizlikleri devam ettigi sürece bu yüksek issizlik oraninin devam edecegi düsünülmektedir.
Tüm kronik hastaligi olanlara çevresinin uyguladigi asiri kollamacilik, bu kisileri toplumdan izole edip yalnizliga ve fiziksel atalete itmektedir. Epileptik insanlara güvenli bir yerde bulunmasi öncelikli olarak devamli hatirlatildigi için bu kisiler evlerinden disari çikmak istemezler. Hatta evdeki is bölümüne bile katilmadiklari ve mazeret olarak hastaliklarini öne sürdükleri görülmektedir. Norveçte yapilan bir çalismada epileptiklerin bos zamanlarindaki sosyal aktiviteleri incelenmistir. Birçok hastanin ailesi ile ayni mahallede oturmasina karsin en fazla haftada bir aile ve arkadaslari ile görüstükleri, evde TV izlemek, radyo dinlemek ve kitap okumayi tercih ettikleri görülmüstür. Sosyal olanaklarin en iyi oldugu ülkelerden birisi olmasi, parasal sorunlarin olmamasina karsin epileptiklerin her türlü sosyal faaliyetlerden kaçindiklari görülmüstür. Neden olarak o aktiviteye karsi ilgilerinin olmamasi, aldigi antiepileptik ilaçlarin yarattigi yorgunluk , nöbet geçirme korkusu, ögrenecegi yeni bir aktivite sirasinda kendine eslik edecek kimsenin olmayisi vb ileri sürülmüstür. Grubun büyük kismi, inaktif yasami sevmediklerini daha aktif olmak istediklerinin belirtmislerdir. Genelde (kisisel gözlem) epileptik hastalarin çogunlugunun spora istekli gibi görünüp, sporu hiç denemedigi veya baslasa da çabuk biraktigi görülmüstür.
atasagun
Kaynak: www.turkforum.net
