Epilepsiye eşlik eden psikiyatrik bozukluklar : Tüm dünyada yaklaşık 40 milyon kişiyi etkileyen epilepsi önemli bir halk sağlığı sorunudur. Ruhsal bozukluklarla birlikteliği sık olan ve hastaların yaşam kalitesini etkileyen bir hastalıktır. Genel topluma göre epilepsi hastalarında psikiyatrik bozuklukların daha sık görüldüğü saptanmıştır. Psikiyatrik hastalarda epilepsi görülme oranları da genel topluma göre daha yüksektir. Epilepsi hastalarında en sık görülen duygudurum bozukluğu interiktal depresyondur. Yapılan çalışmalarda epilepsi hastalarında depresyon görülme sıklığı toplum örneklemlerinde en düşük, hastaneye başvuran epilepsi hastalarında daha yüksek oranda bulunmuş, tedaviye dirençli epilepsi hastalarında ve epilepsi cerrahisi düşünülenlerde ise en yüksek oranda bulunmuştur. Epilepsi hastalarında intihar girişimi genel topluma göre 4 -10 kat daha fazla görüldüğü için, intihar düşüncesi bu hastalarda dikkatle sorgulanmalıdır.
Epilepsi hastalarında ortaya çıkan psikozun uluslararası kabul edilmiş bir sınıflandırması olmadığı için ICD-10 (International Classification of Disease) ya da DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders)’e göre, bu hastalara hem epilepsi hem de şizofreni tanılarının birlikte konmasının uygun olduğu belirtilmektedir. Yaygınlık çalışmaları gözden geçirildiğinde, psikoz riskinin topluma göre epilepsi hastalarında 6-12 kat arttığı bildirilmektedir. Epileptik hastalardaki anksiyete bozuklukları ise basit parsiyel nöbetler (aura) sırasında görülen anksiyete belirtileri, bir nöbetin geldiğini gösteren belirtilere karşı psikolojik cevap, interiktal panik atakları ve atipik panik atakları şeklinde ortaya çıkabilir. Epilepside, özellikle de temporal lob epilepsisinde çevresel konuşma, esprileri anlayamama, aşırı dini uğ- raşılar, viskozite (konuşmayı bitirememe, perseveratif tarzda konuş- ma, yapışkan sosyal ilişkiler kurma) ve cinsel ilginin kaybı gibi epileptik kişilik özellikleri görülür. Bu yazıda epilepsi hastalarında görülen psikiyatrik bozuklukların gözden geçirilmesi amaçlanmıştır
kaynak : .(Klinik Psikofarmakoloji Bülteni Cilt 14, Sayı 2, 2004)
